Translate

27 Eylül 2012 Perşembe

Bulmacam..


Sevgide güneş gibi ol,dostluk ve kardeşlikteakarsu gibi ol,hataları örtmede gece gibi ol,tevazuda toprak gibi ol,öfkede ölü gibi ol,her ne olursan ol,ya olduğun gibi görün,ya göründügün gibi ol.MEVLANA..

Kendisi gibi olmalı insan..İçinden geldiği gibi gülmeli, kendisi gibi ağlamalı yeri geldiğinde..
Ne kadar kandırmaya çalışsan da hayatı, o kanmaz, içinde olanı verir sana zamanı geldiğinde..İyi veya kötü..
Bu tamamen sana bağlı..
Cenneti de cehennemi de bu dünyada yaşar insan aslında..Yaptıklarıyla ödüllendirilir veya cezalandırılır..
Hepsinin bir karşılığı vardır çünkü..er veya geç..Önünüze çıkar yaptıklarınız..

Hayat kitaplardan okunmaz, insanlar, tanıdığın tek bir kişi ile çözümlenemez..
En kötüsünü görmelisin ki iyi olanların değerini bilebilesin..

Sözlerim gitti benim..Uçtular..Cümlelerimin noktalama işaretleri gitti önce..Sonra kelimelerimin sesli harfleri..
Anlamsızlaştılar..En son da sessiz olanlar..Onlar zaten tek başlarına anlamsızdı..Belki göz ucuyla bakıp ne demek istediğini anlardın..
Şimdi sadece yazamadığım düşüncelerim var, onlar da uçuşuyorlar ordan oraya...Birini tutsam diğeri uçup gidiyor..Yüzlerceler..
Hatta binlerce milyonlarca..Bıraktım ben..Koşmak peşlerinden çok yorucu..Tutsan birini seni de alıp uçuruyorlar..
Korkuyosun..Yere basmak istiyosun..İnsan neden kendisine zarar vereceğini bildiği şeylerin peşinden gider hep..
Hırpalamak için mi kendini, o heyecanı yaşamak için mi yoksa sadece..Çözemedim..Ben bulmacaları çok severim aslında..
Ama bunu çözemiyorum artık..Herşey karmakarışık oldu..Çıkamıyorum içinden..ve çıkaramıyorum içimden..
Halbuki yolda yürürken veya araç kullanırken bile geçip geçemeyeceğim araçların hızlarını kestirmeye çalışır,
inanırsam aralarından geçer giderim ben..İnsanların arasında yürürken bile yapabilirim bunu..
Aslında böyle alıştırmıştım kendimi de araç kullanmaya, kalabalıkların arasına dalardım..Kimseye çarpmadan manevra yapmaya uğraşırdım..
Başarırdım da..

Şimdi ne değişti ki..Neden yapamıyorum artık..
Saklayacak değilim ki zayıflıklarımı, özlemlerimi, pişmanlıklarımı, sevinçlerimi..Ben kimsenin bana direttiği gibi değil, sadece
olmak istediğim, olduğum ben gibi olmak istiyorum..Eleştirebilirsiniz..Yanlış da diyebilirsiniz..Yalnız kalacaksın di diyebilirsiniz..
Ben korkmuyorum ki hiç birinden..Sadece özgür bırakıyorum herşeyi..Herkesi..Olmayı seçtikleri gibi yaşar insanlar..
Ben de etrafımda beni mutsuz edecek duvarlar istemiyorum..Herkes mutlu olabildiğince mutlu eder karşısındakini de..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder