Translate

31 Ekim 2013 Perşembe

Güzel olan, benim sen yok iken bende ben olmam değil, senin ben yok iken bende olmandır..Güzel olan, sana seninle konuşmamdır, kendimle sessiz konuşmak değil..Bayezid..

 Bir yıldızı tutabilecek kadar yakın hissetmek kendini gökyüzüne,yüzünde kocaman bir gülümsemeyle..O hayalden merdivenleri çıkarken kalbim yerinden çıkacak gibiydi,bana tek tek göz kırparken her biri sanki kanatlanmaya hazır binlerce kelebek vardı yüreğimde..Hepsinin kanatları ipekten ve rengarenkti..Her bir kelebeğim için de bir yıldız saklıydı gözlerimin kaybolduğu gökyüzünde..Sanki sonsuz bir kutlamaya hazırlanıyordu hava..Uzaklardan gelen uğultular muhteşem bir müziğe dönüyordu sınırlarıma girdiğinde..Görünmeyen bir çember vardı etrafımda ve içinde sayamadığım binlerce ruh uçuyordu rüzgarla dans eden..Bir basamak ve ardından son basamaktaydım işte..Aşağıya bakmak istemiyordum,baktığımdaysa o sonsuzluk başımı döndürüyor nefes almamı engelliyordu sanki..Gözlerimi kapattığımda herşey daha netti oysa..Sanki gerçek rüya, rüyam gerçeklikti..Ama gerçek dediğin şey neydi?O anda elimi uzattığım gökyüzü üzerime devrilivermişti..Nefes aldırmayan koyu mavi siyah bir örtüyle sarmalanmıştı bedenim..Ama yıldızlar?..Arkasındaki ışığın belirli yerlerden delip geçtiği bir örtü müydü üzerimde duran?Cennetle dünya arasında kaybolmak gibiydi bu an..Nereye ait olduğunu bilemez ya insan çoğu zaman,hangi kurala neye göre oynayacağını bilemediğin gibi..bunları neden düşündüğümü de bilmiyordum halbuki..İçimdeki o küçük kız yine konuşmaya başlıyordu..Bazen bağırıyor öfkeleniyor bazen sus pus olup beni tek başıma bırakıyordu..ama ne zaman ona güvensem kendimi yerde sırtüstü yatarken nefessiz buluyordum..Soğuk ve sessiz..Uçabilen her canlı cennetin habercisi miydi? ..Saçlarımın arasında uçuşan o kelebekler bişey mi anlatmaya çalışıyordu bize..Düşüncelerim nereye kadar uçuşacaktı böyle..Ben küçücük olup onların arasında kayboluyordum..Belki bir yere ait hissetmediğim için bir düşünceden başka bir düşünceye sürükleniyordum..Böyle mi olması gerekiyordu?Kimbilir..Güvenmek neydi ki benim için..Sanki kavramlarım yokolmuştu..Sadece kalbim duruyordu avuçlarımın arasında..Ama binbir parça..Kimse bir şey yapabilir miydi..Belki, belki de hayır..Toplayabildiğim kadar yıldız topladım her bir kelebeğim için..Ve bir duvar ördüm yeniden..Şimdi ışığımla saklanabilir miyim?..Zor belki ama yapmalıyım..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder