Translate

22 Temmuz 2013 Pazartesi

Kabuğu kırılan sedef üzüntü vermesin sana, içinde inci vardır...Mevlana..

Hiç kimseyi kırmak istemedim yaşadığım süre boyunca ve sanırım kırmadım da..Mutluyum bu yüzden..huzurlu..Her kırık işler çünkü bedenlere, kanınıza geçer, atamazsınız kolay kolay..İnsanların yüzlerine baktığımda çizgilerinin arkasında derin kırıklar sakladıklarını düşünüyorum bazen..Üzülüyorum..Gözleri her zaman buruk, gözyaşları da göz kapaklarında gizli..Akmaya hazır aslında o çizgilere dokunduğunuzda..Görmek istemedim o hali hiç..Dayanamazdım çünkü..Tam dokunacakken elimi geri çektim hep..Dokunsam kaybolacakmışım gibiydi..Sonrası hep kaçış..Göründükleri gibi değil aslında insanlar..Katılıkları hep duvarları aslında..Hepsi korkuyor kırıklardan, çizgilerden..Sadece gizleniyorlar..Küçükken yaptığımız gibi..Gizlenmekte de oldukça yetenekliler..Çünkü kırıkları kalplerinin en derinlerinde hep..Derinlerde gizli..Kendimizde en derinimizde gizliyiz..O yüzden hep ağlarken yüzleşiriz kendimizle..İçimizde saklı olanlar çıkar çünkü gözyaşlarımızla..

Hiç bir zaman insanların kötü olduklarına inanmadım, inanmayacağım da..Bedenlerimizle değil, ruhlarımızla yaşıyoruz çünkü hepimiz..Ruhlarımızla görüyoruz etrafımızdakileri..Bu yüzden hiç birimiz, birimizin gördüğü gibi görmeyiz hiç bir şeyi..Farklı görüp farklı değerlendiriyoruz her şeyi..Değerlidir..Hem de çok..Kırıldığımızda en fazla acıyı da o çeker..Geçmez..

Bu kırıklarla yaşamaya alışmalı mıyız?..Bilmiyorum..Hiç bir şey bilmiyorum ki...

10 Temmuz 2013 Çarşamba

Ateş-Su..

İnsan, gözden ibarettir aslında, geri kalan cesettir.Mevlana...

Nereden nasıl başlayacağımı gerçekten bilmiyorum ama başlarsam yazmaya bunu durduramayacağımı çok ama çok iyi biliyorum..
Ne kadar oldu sahi..Ya da neden vazgeçtim onu da bilmiyorum, bütün yeşiller soldu çünkü..Renkler öldü..
Sonra sadece geçti...Kendiliğinden...

İlk kez çok derine indim..Nefessiz kaldım biliyorum..Bu, öylece denize atlayıp bir daha yukarı çıkamamakla aynıydı..Ya da çıkmak istememekle..
Ölmekten korktum ama istedim de..Her şeyden nefret ettim..Baktığım gördüğüm her şeyden..İnsanlardan..Kötülüklerinden..Vicdansızlıklarından..
Yalanlarından..Kaçışlarından ve korkaklıklarından..Ben mi çok cesurdum?..Bilmiyorum onu da..Ama öyleymiş..Gördüm..
Herkesin kaçışa ihtiyacı varmış halbuki..Gerekliymiş..Kendisiyle hesaplaşması adına..Kendi hatalarını kendine itiraf edebiliyor olmalıymış kimse olmadığında etrafında..
Böyle böyle güven duyulurmuş..Diğer insanlara duyulan güven de önemsizmiş aslında..Bunu da sağlayan sizin kendinize duyduğunuz güvenmiş..

Eğer karanlıksa olduğunuz yer ışık istersiniz, üşümüş hissettiğinizde güneşe özlem duyarsınız..Kötülüğün iyilikten, aşkın da nefretten ayrı olamayacağı gibi..
Bunlardan her gün yeni bir sentez oluşur kalbinizde..Bazen bir uçurumun kenarında oturuyormuş gibi hissedersiniz ayaklarınızın boşluğundaki koskoca bir okyanustur..
Korkarsınız..Az sonra ise sesiniz rüzgarın getirdiği notalara karışıp kayboluverecekmiş gibi gelir..Yine korkarsınız..Hiç bir zaman konuşamayacak olmaktan..

Korkmak..Anlamını çözemedim ama yoğun hissettim hep..Şimdi bitiyor bende yavaş yavaş da olsa..
Dalgalarının boyu azaldı..Dibe vurmuyor..O dalgaları büyütmüyor artık..En azından içine düştüğümde o dalgaların artık nasıl baş edebileceğimi de biliyorum..
Sadece bırakmanız gerekiyor kendinizi akıntısına..Ne kadar boğuşursanız o kadar dibe batıyorsunuz çünkü..

Bilmeseniz de hissedebiliyor olmalısınız birçok şeyi..Ne kadar çok hissederseniz o kadar doğru yaşıyorsunuz her şeyi..
Ben hiç bir şey bilmiyorum artık..Sadece HİS..Ve hissetmeye başladığınızda her şey doğru olan karşılığını buluyor..Kendiliğinden..Hiç bir şey yapmaya gerek kalmadan....

6 Temmuz 2013 Cumartesi

Tek Olmak...

Hayat bazen bir kibritin yanıp yok oluşu kısa bazen ise sonsuzluk kadar uzun gelir insana...
Anlar vardır ya bazen hiç bitmeyecekmiş gibi bazen de bir anda sona eriverecekmiş gibi gelir sana..
Herşeyi her anı tek başına yaşarsın tüm duygularınla,tüm benliğinle..
Bazen kafanın içinde 100 kişi birden konuşur bazen de kendi sesinden sesinden başka birşey duyamazsın...
Ne gariptir ki kafanda bir düşünce belirdiğinde birden sesler duymaya başlarsın biri cılız biri saldırgan biri ürkek biri aşık...
Bu bile aslında hiçbir zaman tek olmadığının işaretidir.Beynin her zaman olduğu gibi komut vermeye yeltenir yine "susun" diye, bastırmaya çalışır ama o sesler hiçbir zaman susmaz, su olur akar kalbine..Sonra onu duymaya başlarsın daha yumuşaktır sesi daha mağrur daha kırılgan sevmeye her zaman daha açık, daha çocuk...Her zaman da başkaldıran O dur zaten,çocukluğu da buradan gelir..Kalbin durduğu zaman beynin de durur, ölürsün ama beynin ölse de kalbin atmaya devam eder, bakma çocukluğuna o her zaman daha güçlüdür, kalbiyle yaşayanlar da aslında hiç ölmez ruhları her zaman yaşar..Duyguların da değeri buradan gelir,anlamı,sevecenliği,yakınlığı..Ama her zaman mantıklı olmak öğretilir bize güçlü olabilmemiz adına..İnsan bedeni bile ikiliklerle doludur..Tek olan sadece kalp ve beyindir..ama onlar da birbirleri olmadan yapamaz...

5 Temmuz 2013 Cuma

and let her go..

You only need the light when it’s burning low Only miss the sun when it’s starts to snow
Only know your lover when you let her go Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home Only know your lover when you’ve let her goAnd you let her go Staring at the bottom of your glass Hoping one day you will make a dream lastThe dreams come slow and goes so fast You see her when you close your eyes Maybe one day you will understand why Everything you touch all it dies Because you only need the light when it’s burning low Only miss the sun when it’s starts to snow Only know your lover when you’ve let her goOnly know you’ve been high when you’re feeling low Only hate the road when you’re missin’ homeOnly know your lover when you’ve let her go Staring at the ceiling in the dark Same ol’ empty feeling in your heart Love comes slow and it goes so fast Well you see her when you fall asleep But to never to touch and never to keep Because you loved her to much And you dive too deep Because you only need the light when it’s burning low Only miss the sun when it’s starts to snow Only know your lover when you’ve let her go Only know you’ve been high when you’re feeling low Only hate the road when you’re missing home Only know your lover when you’ve let her go And you let her go And you let her go.....